کیسه پرداز

کیسه پرداز. [ س َ / س ِ پ َ ] (نف مرکب ) کیسه پردازنده . تهی کننده ٔ کیسه : کیسه پرداز بحر و کان کف توست که بر او خرج جاودان دارند. انوری . به دستان دوستان را کیسه پرداز به زخمه زخم دلها را شفاساز. نظامی . ندارد دخل و خرجش کیسه پرداز سوادش نیم کار ملک ابخاز. نظامی . رجوع به کیسه پرداختن شود. ◄ باسخاوت . سخی . بخشنده . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کیسه پرداختن شود. - کیسه پرداز شدن ؛ هرچه داشتن، دادن . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : نیاز من چه وزن آرد بدین ساز که خورشید غنی شد کیسه پرداز. حافظ (از یادداشت ایضاً).