کین گذار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کین گذار. [ گ ُ ] (نف مرکب ) کینه کش . (آنندراج ). منتقم و انتقام کشنده ٔ بدیها و زیانها. (ناظم الاطباء). انتقامجو : به نزد بهو نامه ٔ کین گذار بفرمود پرخشم و پرکارزار. اسدی . ◄ کسی که دارای خشم بسیار باشد و طالب پاداش بدیها بود. (ناظم الاطباء).