کیوان قزوینی

کیوان قزوینی . [ ک َی ْ / ک ِی ْ ن ِ ق َزْ ] (اِخ ) عباسعلی . از فضلای قرن سیزدهم و چهاردهم هجری . وی در ٢٤ ذی الحجه ٔ ١٢٧٧ هَ . ق . در شهر قزوین در خانواده ای روحانی متولد گردید و پس از فراگرفتن مقدمات سطح و اندکی درس خارج به تهران آمد و به تحصیل حکمت پرداخت و سپس موعظه و خطابت را اختیار کرد و در سال ١٣٠٦هَ . ق . از تهران به نجف رفت و به تحصیل اصول و فقه و اخبار اشتغال ورزید و در سال ١٣١٢ هَ . ق . به خراسان بازگشت و به ارشاد پرداخت و در سال ١٣٤٤ هَ . ق .پس از مدتی سیر و سیاحت در تهران مقیم شد و عزلت اختیار کرد و به نشر عقاید و تألیف کتب پرداخت . آثار چاپ شده ٔ او بدین شرح است : ١ - رازگشا. ٢ - بهین سخن .٣ - جلد دوم کیوان نامه . ٤ - استوار. در این چهار جلد اهم اسرار تصوف را تشریح کرده است . دیگر آثار کیوان : ١ - تفسیر کیوان در ٥ جلد. ٢ - اختلافیه . ٣ - ثمرةالحیات . ٤ - فریاد بشر. ٥ - عرفان نامه . ٦ - میوه ٔ زندگانی و شرح رباعیات خیام . کیوان در ٢٢ مهرماه ١٣١٧ هَ . ش . درگذشت و در سلیمان داراب رشت مدفون گردید.