گاری چی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاری چی . (ص مرکب، اِ مرکب ) کسی که گاری میراند. دارنده ٔ گاری . آنکه با گاری اشیاء را حمل کند.
گاریچی . (اِخ ) دهی است از دهستان ستخواست بخش اسفراین شهرستان بجنورد، واقع در ٥٠ هزارگزی باختر اسفراین . جلگه، معتدل، دارای ٤ تن سکنه . زبان کردی . آب آن از قنات، محصول آنجا غلات، شغل اهالی زراعت است، راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).