گالش محله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گالش محله . [ ل ِ م َح َل ْ ل َ / ل ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بخکش بخش بهشهر شهرستان ساری، واقع در ٢٥ هزارگزی جنوب خاوری بهشهر، کوهستانی جنگلی، هوای آن معتدل مرطوب، دارای ٥٥ تن سکنه . لهجه ٔ آنان مازندرانی و فارسی، آب آن از چشمه، محصول آنجا غلات و ارزن، شغل اهالی زراعت و مختصر گله داری، صنایع دستی زنان کرباس بافی و شال بافی . راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).
گالش محله . [ ل ِ م َ ح َل ْ ل َ / ل ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گلیجان شهرستان شهسوار، واقعدر ١٦ هزارگزی جنوب باختری شهسوار دامنه، هوای آن معتدل مرطوب مالاریائی . دارای ٣٣٠ تن سکنه، شیعه، لهجه ٔ آنان گیلکی و فارسی . آب آن از رودخانه ٔ چالکرود، محصول آنجا چای، مرکبات و برنج، لبنیات . شغل اهالی زراعت و گاوداری، راه آن مالرو است . تابستان به ییلاق جنت رودبار میروند. بنای معصوم زاده ٔ آن قدیمی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣). و رجوع به سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص ١٠٥ بخش انگلیسی شود.