گامیزج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گامیزج . [ زِ ](اِخ ) دهی است از دهستان ماهیدشت بالا بخش مرکزی شهرستان کرمانشاهان، واقع در ٢١٠٠٠ هزارگزی جنوب کرمانشاه، کنار رودخانه ٔ مرک . دشت، سردسیر. دارای ٣٣٠ تن سکنه . زبان فارسی، کردی . آب آن از رودخانه ٔ مرک، محصول آنجا غلات، حبوبات، صیفی، چغندرقند، برنج، تریاک، لبنیات و در گامیزج پائین مختصر میوه جات . شغل اهالی زراعت، گله داری . راه آن مالرو است . (تابستان از رباط اتومبیل میتوان برد) گامیزج در دو محل بفاصله ٔ ٣٠٠٠ گز واقع شده به علیا و سفلی مشهور است . سفلی دارای ٢٣٥ تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران، ج ٥).