گاه دود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاه دود. (اِ مرکب ) دود کوره : پیری مرا بزرگری افکند ای شگفت بی گاه دود زردم و همواره سرف سرف . کسائی (از فرهنگ اسدی نخجوانی ). در لغت فرس اسدی چ مرحوم اقبال ص ٢٤٥ از قول کسائی چنین آمده : بی گاه و دود زردم و هموار سرف سرف .