گاه

[ په. ] (اِ.)۱ - آهنگ، آواز.۲ - (پس.)به صورت پسوند در نام‌های آهنگ‌های موسیقی به کار رود: سه گاه، چهارگاه.

۱ - (پس.) علامت اسم زمان که در آخر کلمه درمی آید مانند شامگاه صبح گاه، و علامت اسم مکان نیز می‌باشد مانند دانشگاه، آرامگاه. ۲- (اِ.) زمان، وقت. ۳- عصر، دوره.

[ په. ] (اِ.) ۱- تخت شاهی، سریر. ۲- مسند. ۳- جا، مکان. ۴- بوته زرگران.