گاو عصار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاو عصار. [ وِ ع َ ص ْ صا ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گاوی که چشم او را بندند و همیشه در یکجا دور زند. (مثل ...) در مورد کسی گفته شود که کار بیهوده کند : چو گاوی که عصار چشمش ببست دوان تا بشب شب همانجا که هست . (بوستان ). سر گاو عصار از آن در که است که از کنجدش ریسمان کوتهست . (بوستان ).