گاو کون کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کَ دَ) (مص ل.) قضای حاجت کردن، ریدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کَ دَ) (مص ل.) قضای حاجت کردن، ریدن.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
گاوکون کردن . [ ک َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از طهارت کردن و ریدن . (برهان ) (آنندراج ) (رشیدی ) : آن خداوندی که بر ریش بداندیشان او گاوکون کردن نداند کس مگر تکلک بچه . سوزنی (از آنندراج ).