گاوشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاوشان . (اِخ ) دهی است از دهستان دروفراهان بخش مرکزی شهرستان کرمانشاهان، واقع در ١٨٠٠٠گزی جنوب خاوری کرمانشاه و٣٠٠٠گزی خاور زنگیشه کوهستانی سردسیر، دارای ٢٦٠ تن سکنه . آب آنجا از زه آب رودخانه ٔ محلی و قنات . محصول آن غلات، حبوبات، لبنیات، مختصر میوه جات شغل اهالی آن زراعت و گله داری . راه آن مالرو است . در دو محل به فاصله ٔ یک هزار گز واقع به علیا و سفلی مشهور، سکنه ٔعلیا ١٦٥ تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
گاوشان . (اِخ ) دهی است از دهستان گاورود بخش کامیاران شهرستان سنندج واقع در ٣٢٠٠گزی شمال کامیاران و ٢٠٠٠گزی خاور شوسه ٔ کرمانشاه به سنندج . کوهستانی، سردسیر، دارای ١٥٤ تن سکنه . آب آنجا از چشمه، محصول آنجا غلات، لبنیات، شغل اهالی زراعت و گله داری . راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).