گبر
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(گَ) (ص.) آتش پرست، مجوس.
(گَ بَ) (اِ.) ۱- نوعی سنگ که از آن دیگ و کاس ه و امثال آن درست میکنند. ۲- خیمه که به یک ستون برپای باشد.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(گَ) (ص.) آتش پرست، مجوس.
(گَ بَ) (اِ.) ۱- نوعی سنگ که از آن دیگ و کاس ه و امثال آن درست میکنند. ۲- خیمه که به یک ستون برپای باشد.