گجیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گجیل . [ گ َ ] (اِخ ) نام محله ای است از محلات تبریز. (برهان ) (جهانگیری ) (آنندراج ) : تبریز مرا رأفت جان خواهد بود پیوسته مراورد زبان خواهد بود تا درنکشم آب چرندآب و گجیل سرخاب ز چشم من روان خواهد بود. شیخ کمال خجندی (از جهانگیری ). ◄ نام قبرستانی که به نام محله ٔ «گجیل » می خوانند و قبر شمس تبریزی علیه الرحمه در آن قبرستان است . (برهان ).