گدار نارکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گدار نارکن . [ گ ُ ک ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان طیبی گرمسیری بخش کهگیلویه ٔ شهرستان بهبهان، در ١٠٠٠گزی جنوب لنده مرکز دهستان و ٤٢هزارگزی شمال اتومبیل رو بهبهان . کوهستانی، گرمسیر مالاریائی و سکنه ٔ آن ٢٠٠ تن می باشد. آب آن از چشمه ٔ کارون . محصول آن غلات، خرما، پشم، لبنیات و شغل اهالی زراعت و حشم داری و صنایع دستی قالیچه، جوال و گلیم بافی و راه آن مالرو است . در این آبادی معادن نفت سیاه، مومیایی، نمک و چشمه آبی وجود دارد که در آن مواد گوگردی یافت میشود. ساکنین از طایفه ٔ طیبی هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).