گدازشگر

گدازشگر. [ گ ُ زِ گ َ ] (ص مرکب ) آنکه گدازد هر چیزی را. ریخته گر : تقدیر پی کاهش اجزای وجودش اکسیر فنا داد گدازشگر غم را. عرفی (از آنندراج ).