گرانبار گشتن

گرانبار گشتن . [ گ ِ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) سنگین شدن . سنگین گردیدن : تو خفته و پشتت زبزه گشته گرانبار بابار گران خفتن از اخلاق حمار است . ناصرخسرو. مرا کآیم از کاه برگی ستوه چه باید گرانبار گشتن چو کوه . نظامی . ◄ بارور شدن درخت و امثال آن و سنگین شدن : پس چونکه سرافکنده و رنجور بمانده ست هر شاخ که از میوه و گل گشت گرانبار. مسعودسعد.