گرانول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرانول . [ گ ِ ] (فرانسوی، اِ) حب های ریزی هستند به وزن ٢ تا ٥ سانتیگرم که محتوی آلکابوئیدها یا داروهائی است که مقدار استعمالشان خیلی کم و دقیق است . (بین یک دهم میلی گرم تا یک میلی گرم ). گرانولهای اسید ارسینو و سولفات دو استریکنین هر یک محتوی یک میلی گرم و گرانول سولفات داسرویین محتوی یک چهارم میلی گرم تا یک میلی گرم و گرانولهای اکونیتین و دیژیتالین و استروفانتین هر یک محتوی یک میلی گرم است . (کتاب درمانشناسی ج ١). گرانولها را با گرد صمغ عربی و گرد لاکتوز و شربت ساده تهیه میکنند و دو نوع میباشند: ١- گرانولهائی که یک میلیگرم ماده ٔ دارویی در بردارند و شامل : گرانولهای اسید آرسینو، سولفات آتروبین و سولفات استرکنین میباشند. ٢- گرانولهایی که هر کدام یک دهم میلی گرم ماده ٔ دارویی در خود دارد و آنها را با گردهای یک صدم تهیه میکنند و صورتی رنگ میباشند، مانند: گرانولهای ازتات اکونی تین، آکونی تین و دیژیتالین . برای تهیه ٔ گرانولها، ماده ٔ فعال دارویی را با کمی لاکتوز با دقت مخلوط میکنند و سپس بقیه ٔ لاکتوز را می افزایند و خوب مخلوط مینمایند تا متحدالشکل شود، بعد گرد صمغ را اضافه میکنند و مقدار کافی شربت می افزایند تا توده ٔ خمیری شکلی حاصل شود، سپس آن را به صورت گرانول درمی آورند. (از کتاب کارآموزی داروسازی تألیف جواد جنیدی ص ١٠٥).