واژه جو

گرد توتیا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گرد توتیا. [ گ َ دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سوده ٔ توتیا. و آن گردی است که از سنگ توتیا گیرند و چشم را بدان درمان کنند : اگرت چشم تیرگی دارد رهت از گرد توتیا بخشد. عطار. رجوع به توتیا شود.

معنی گرد توتیا | واژه جو