گردابه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردابه . [ گ ِ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) ورطه . (آنندراج ). گرداب : خداوندا چو آید پای بر سنگ فتد کشتی در آن گردابه ٔ تنگ . نظامی . غم بیشتر از قیاس خورده ست گردابه فزون ز قد مرد است . نظامی . ◄ طوفان : از این گردابه چون باد بهشتی به ساحل گاه قطب آورده کشتی . نظامی .