گردافشانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردافشانی . [ گ َ اَ ] (حامص مرکب ) غبار افشاندن . ◄ در تداول گیاه شناسی، عبارت از دوره ای است که دانه ٔ گرده از بساک خارج شده و برای رشد و نمو خود روی کلاله ٔ مناسبی قرار گیرد. گردافشانی به دو طریق مستقیم و غیرمستقیم صورت میگیرد. رجوع به گیاه شناسی تألیف حبیب اﷲ ثابتی صص ٤٨٣ - ٤٩٠ شود.