گردان سپهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردان سپهر. [ گ َ س ِ پ ِ ] (اِ مرکب )چرخ . فلک . آسمان . روزگار. سپهر گردنده : چنین نیز یک سال با داد و مهر همی گشت بی رنج گردان سپهر. فردوسی . به گردان سپهر اندر آری سرم سپارم به تو دختر و افسرم . فردوسی . چنین است کردار گردان سپهر نخواهد گشادن همی بر تو چهر. نظامی . زمین را به هر دم برآراست چهر کمر بست گردش ز گردان سپهر. نظامی . به فرمان من نیست گردان سپهر نه من داده ام گردش ماه و مهر. نظامی .