گردانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردانی . [ گ َ ] (حامص ) صفت فاعلی بعلامت (ان )+ ی حاصل مصدر که بصورت پساوند یا جزء دوم کلمه ٔ مرکب آیدو به معانی مختلف گردیدن، گرداندن و گردانیدن به کار رود و این ترکیب ها و نظایر آنها از آن آمده است . ترکیب ها: - آهوگردانی . تعزیه گردانی . رخ گردانی . روگردانی . زبان گردانی . سرگردانی . شبیه گردانی . و رجوع به هر یک ازمدخل ها و گرداندن و گردانیدن شود.