گردباده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردباده . [ گ ِ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) گردباد و آن بادی باشد که خاک را بشکل مناری بر آسمان برد. (برهان ) : کسی باید آنگه که تو باد خوردی که آرد سوی مرز تو گردباده . سوزنی . تدبیر کارسازت بی دست برد حیلت اندر غبار شبهت مانند گردباده . سیف اسفرنگی .