گردر

گردر. [ گ َ دَ ] (اِ) زمین سخت که در دامن کوه واقع است . ◄ زمین پشته پشته و کوه و دره . (برهان ) (آنندراج ) : تا مغز مخالفانْش ْ بینی خرمن خرمن به کوه و گردر. عمادی (از سندبادنامه ص ١٦). ◄ شهر و قصبه . (برهان ) (آنندراج ). جهانگیری و انجمن آرا این بیت فرخی را شاهد آورده اند : درازترسفر او بدان رهی بوده ست که ده ز ده نگسسته ست و گردر از گردر. (در دیوان چ عبدالرسولی ص ٦٨ کردر از کردر آمده، محمد معین ).ولی در این بیت هم همان معنی اول (زمین سخت و دامن کوه ) مراد است . (فرهنگ نظام ) (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ).