گردشگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (اِمر.) جای تفریح و گردش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) (اِمر.) جای تفریح و گردش.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردشگاه . [گ َ دِ ] (اِ مرکب ) جای گردش . محل گردش : کجا پرگار گردش ساز گردد به گردشگاه اول بازگردد. نظامی . فلک را کرده گردان بر سر خاک زمین را جای گردشگاه افلاک . نظامی . رجوع به گاه شود. ◄ تماشاگاه . تفرج گاه . جائی که برای تفریح بدانجا شوند چون باغ، بستان و غیره .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی