گردشگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردشگاه . [گ َ دِ ] (اِ مرکب ) جای گردش . محل گردش : کجا پرگار گردش ساز گردد به گردشگاه اول بازگردد. نظامی . فلک را کرده گردان بر سر خاک زمین را جای گردشگاه افلاک . نظامی . رجوع به گاه شود. ◄ تماشاگاه . تفرج گاه . جائی که برای تفریح بدانجا شوند چون باغ، بستان و غیره .