گردن افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردن افکندن . [ گ َدَ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) گردن زدن . ◄ مطیع بودن . تسلیم گشتن . فرمانبرداری کردن : که ما شاه را چاکر و بنده ایم همان باژ را گردن افکنده ایم . فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردن افکندن . [ گ َدَ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) گردن زدن . ◄ مطیع بودن . تسلیم گشتن . فرمانبرداری کردن : که ما شاه را چاکر و بنده ایم همان باژ را گردن افکنده ایم . فردوسی .