گردن باریک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردن باریک . [ گ َ دَ ن ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ملایم و مطیع. منقاد. (غیاث ). کنایه از ملایم و هموار. (آنندراج ) : حسن فولاد بود گردن باریک اینجا تیزی تیغ به جوهر چه تواند کردن ؟ صائب (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردن باریک . [ گ َ دَ ن ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ملایم و مطیع. منقاد. (غیاث ). کنایه از ملایم و هموار. (آنندراج ) : حسن فولاد بود گردن باریک اینجا تیزی تیغ به جوهر چه تواند کردن ؟ صائب (از آنندراج ).