گردن خاریدن

(~. دَ) (مص ل.) عذر آوردن، بهانه آوردن.<br>

(~. دَ) (مص ل.) عذر آوردن، بهانه آوردن.

گردن خاریدن . [ گ َ دَ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از عذر آوردن و بهانه کردن باشد. کنایه از بهانه آوردن و درنگ کردن است .(آنندراج ). اظهار تفکر و تحیر. (غیاث ) : ز تیغی کآنچنان گردن گذارد چه خارد خصم اگر گردن نخارد. نظامی . پس از صد وعده کم دادی ترا امروز می بینم بیاور بوسه ای، گردن چه میخاری چه میگویی ؟ اوحدی . گره تا میتوانی باز کن از کارمحتاجان چو بیکاران به ناخن گردن خود را مخار اینجا. صائب . ◄ ستیزیدن و درافتادن با کسی : با خود مرا به خشم میار ای چرخ گردن مخار ضیغم غضبان را. قاآنی .