گردن پیچیدن

(~. دَ) (مص ل.) سر باز زدن، نا فرمانی کردن.<br>

(~. دَ) (مص ل.) سر باز زدن، نا فرمانی کردن.

گردن پیچیدن . [ گ َ دَ دَ ] (مص مرکب ) اطاعت نکردن . اعراض کردن . سر باززدن : نژادی از این نامورتر کراست خردمند گردن نپیچد ز راست . فردوسی . بکردار شیر است آهنگ اوی نپیچد کسی گردن ازچنگ اوی . فردوسی . چو گردن بپیچی ز فرمان شاه مرا تابش روز گردد تباه . فردوسی . نپیچد کسی گردن از رای تو سر ما و پائینگه پای تو. نظامی . مپیچ ای پسر گردن از عدل و رای که مردم ز دستت نپیچند پای . سعدی (بوستان ). تو هم گردن از حکم داور مپیچ که گردن نپیچد زحکم تو هیچ . سعدی (بوستان ). مکن گردن از شکر یزدان مپیچ که روز پسین سر برآری به هیچ . سعدی . اگر هوشمندی ره حق بسیچ ز تعلیم و تنبیه گردن مپیچ . نزاری قهستانی (دستورنامه چ روسیه ص ٧٣).