گردن کشیدن

گردن کشیدن . [ گ َ دَ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) دراز کردن گردن چون کسی که مغاکی یا بالایی را دیدن خواهد. درازکردن گردن برای دیدن چیزی . ◄ نافرمانی . طغیان . عصیان . سر برآوردن . اطاعت نکردن : چو دیوان بدیدند کردار او کشیدند گردن ز گفتار او. فردوسی . هر که از شما بزرگتر باشد وی را بزرگتر دارید و حرمت وی نگاه دارید و از او گردن مکشید. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣٣٩). اگر در همه علم گردن کشیم به تأویل احلام بی دانشیم . شمسی (یوسف و زلیخا). زین پس من و خاکبوس پایت گردن نکشم ز حکم و رایت . نظامی . هر امیری که کشد گردن بگیر یا بکش یا خود همی دارش اسیر. مولوی . پلنگی که گردن کشد بر وحوش به دام افتد از بهر خوردن چو موش . سعدی (بوستان ). چو گردن کشید آتش هولناک به بیچارگی تن بینداخت خاک . سعدی (بوستان ).