گردنا
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(گَ دَ) (اِ.) ۱- سیخ کباب. ۲- گوشه عود و رباب و مانند آن که سیمها را بر آن بندند و بگردانند تا ساز گوک شود. ۳- چوب چرخ چاه که گرد و طناب دلو را به آن پیچند و از آن گشایند ؛ ~ی چرخ (کن.) آسمان.
(گِ) ۱- (حامص.) گردی. ۲- (اِمر.) کاسه زانو. ۳- پیرامون، گرداگرد.