گردنو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گردنو. [ گ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان جیگران (گرمسیر ولد بیگی )بخش ثلاث شهرستان کرمانشاهان، واقع در ٧٠٠٠ گزی خاورسرقلعه، کنار راه فرعی سر پل ذهاب به ازگله . منطقه ای است دشت، هوای آن گرمسیری و دارای ٣٠٠ تن جمعیت است . آب آنجا از رودخانه ٔ سراب دزکده تأمین میشود. محصول آنجا غلات، حبوبات، دیم و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).