گردنکشی

گردنکشی . [گ َ دَ ک َ / ک ِ ] (حامص مرکب ) تکبر. غرور. سرکشی . (آنندراج ). خودستایی . خودخواهی . تمرد. عظمة. عظموت . عظامه . (منتهی الارب ). عُتو. (منتهی الارب ) : جز از کهتری نیست آئین من مباد آز و گردنکشی دین من . فردوسی . چو من شادمانم تو شادان بزی که شادی و گردنکشی را سزی . فردوسی . ... و پیغمبران ما را خوار دارند و گردنکشی نمایند یکی را گردنکش تر بر ایشان ... (قصص الانبیاء ص ١٧٩). غفلت اندر طاعت سلطان و حق گردنکشی است گردن گردنکشان را تیغ باید یا طناب . سوزنی . ای شاه اولوالامر که شاهان جهان را گردنکشی از طاعت تو عین گناه است . سوزنی . آه از این دل کزسر گردنکشی خون خاقانی به گردن میکند. خاقانی . ندیدم در تو بوی مهربانی بجز گردنکشی و دل گرانی . نظامی . اگرگردنکشی کردم چو میران رسن در گردن آیم چون اسیران . نظامی . چو گردن برآرم به گردنکشی نه ز آبی هراسم نه از آتشی . نظامی . چو با سفله گویی به لطف و خوشی فزون گرددش کبر و گردنکشی . سعدی (بوستان ). چو کاری برآید به لطف و خوشی چه حاجت به تندی و گردنکشی . سعدی (بوستان ). که تا چند از این جاه و گردنکشی خوشی را بود در قفا ناخوشی . سعدی (بوستان ).