گرده شین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرده شین . [ گ ُ دَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اواوغلی بخش حومه ٔ شهرستان خوی، واقع در ٧٥٠٠گزی شمال خاوری خوی و ٢٥٠٠گزی باختر راه شوسه ٔ خوی به جلفا. هوای آن معتدل و دارای ٥٣٤ تن سکنه است . آب آنجا از رود قودوخ بوغان و چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات، پنبه و زردآلو. شغل اهالی زراعت و صنایع دستی آنان جوراب بافی است . راه ارابه رویی به نام گوهران دارد و اتومبیل از آن می توان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).