گرسنه بودن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرسنه بودن . [ گ ُ رِ / رُ ن َ / ن ِ / گ ُ س َ / س ِ ن َ / ن ِ دَ ] (مص مرکب ) احتیاج به طعام داشتن . میل شدید به طعام داشتن : وزان پس بیامد سوی میمنه چو شیر ژیان کو بود گرسنه . فردوسی . خشم تو چون ماهی فرزند داود نبی کو بیوبارد جهان گوید که هستم گرسنه . منوچهری .
فرهنگ طیفی واژهدان
گرسنگی کشیدن، کافی نبودن، دهانش آب افتادن، اشتها داشتن، پر اشتها بودن، ولع داشتن، جوع داشتن، خوردن تشنه بودن، عطش داشتن