گرسنه چشمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرسنه چشمی . [ گ ُ رِ / رُ ن َ / ن ِ / گ ُ س َ / س ِ ن َ / ن ِ چ َ / چ َ ] (حامص مرکب ) حرص و گدایی . (آنندراج ) (غیاث ) : چون خوانچه کنی تا ز سر گرسنه چشمی از خوانچه ٔ گردون نکنی زله گدایی . خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص ٤٤٢). فغان که کاسه ٔ زرین بی نیازی را گرسنه چشمی ما کاسه ٔ گدایی کرد. صائب . رجوع به گرسنه چشم شود.