گرسنه چشم

گرسنه چشم . [ گ ُ رِ / رُ ن َ / ن ِ / گ ُ س َ / س ِن َ / ن ِ چ َ / چ ِ ] (ص مرکب ) کنایه از بخیل و ممسک باشد. (برهان ) (غیاث ) (انجمن آرا). حریص : مرغیم گنگ و مور گرسنه چشم کس چومن مرغ در حصار نکرد. خاقانی . ز من مرنج چو بسیار بنگرم سویت گرسنه چشمم و سیری ندارم از رویت . سعدی . این گرسنه چشم بی ترحم خود سیر نمیشود ز مردم . سعدی . ز گرم خوردن حلوای بوسه معذورم گرسنه چشم نیارد از این نواله گذشت . سنجر کاشی (از آنندراج ). ◄ مردم فقیر و گدا. (برهان ) (غیاث ) (انجمن آرا). ◄ کنایه از مردمی هم هست که از قحط و غلا برآمده باشند. (برهان ) : این گرسنه چشمان که نگشتند ز تو سیر خون باد هر آن لقمه که از خوان توگیرند. باقر کاشی (ازآنندراج ).