گره بر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گره بر. [ گ ِ رِه ْ ب ُ ] (نف مرکب ) گره برنده . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). ◄ طرار و آن شخصی است که در این زمان به کیسه بر اشتهار (شهرت ) دارد. (برهان ) (آنندراج ) : توانگر ز رهزن بود ترسناک تهی کیسه را از گره بر چه باک ؟ امیرخسرو. ز گنج خانه ٔ سلطان کجا خبر دارد گره بری که ز بهر دو فلس طرار است . امیرخسرو.