گرو باختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرو باختن . [ گ ِ رَ / رُو ت َ ](مص مرکب ) چیزی را که بر آن گرو بسته اند به حریف باختن . مغلوب شدن در بازی . مغلوب شدن در شرط : و بوصیت دعاگوی هرگز بگرو (شطرنج ) نبازد تا قمار نشود و کراهیت شرع لازم نیاید. (راحةالصدور راوندی ). چه خواهی ز چندین سر انداختن بدین گوی تا کی گرو باختن . نظامی . ◄ گرو گذاشتن : تا بتوانی گرو مباز. (قابوسنامه ).