گروها گروه

گروها گروه . [ گ ُ گ ُ ] (ق مرکب ) گروه از پس گروه . دسته دسته . فوج فوج : وز آن سوی هومان به کردار کوه بیاورد لشکر گروها گروه . فردوسی . رسیدند گردان میان دو کوه سپاه اندرآمدگروها گروه . فردوسی . همی رفت لشکر گروها گروه چو دریا بجوشید هامون و کوه . فردوسی . گریزان سپاهش گروها گروه نهادند سر سوی دریا و کوه . (گرشاسب نامه ). گریزندگان را گروها گروه همی خواند از هر رهی سوی کوه . (گرشاسب نامه ). دد و دام را از بیابان و کوه دوانید بر خودگروها گروه . نظامی (اقبالنامه ص ٨٩). رجوع به گروه شود.