گروکرده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گروکرده . [ گ ِ رَ / رُو ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) رهین . (دهار). به رهن داده . به گرو نهاده . رجوع به گرو و گرو کردن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گروکرده . [ گ ِ رَ / رُو ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) رهین . (دهار). به رهن داده . به گرو نهاده . رجوع به گرو و گرو کردن شود.