گروگان بردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گروگان بردن . [ گ ِ رَ / رُوب ُ دَ ] (مص مرکب ) چیزی را به گرو همراه خود بردن . شخصی را بعنوان گروگان همراه خویش بردن : بشد زنگه با نامور شهریار گروگان ببرد از در شهریار. فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گروگان بردن . [ گ ِ رَ / رُوب ُ دَ ] (مص مرکب ) چیزی را به گرو همراه خود بردن . شخصی را بعنوان گروگان همراه خویش بردن : بشد زنگه با نامور شهریار گروگان ببرد از در شهریار. فردوسی .