گرین بی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرین بی . [ گ ِ ریم ْ ب ِ ] (اِخ ) قصبه و اسکله ای است در منتهای جنوبی خلیج گرین بی که دارای ١٠٠٠٠ تن سکنه است . نصف اهالی آن را مهاجران فرانسوی تشکیل می دهند. مردم آن به زبان فرانسه و انگلیسی سخن می گویند. (از قاموس الاعلام ترکی ).