گریچ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گریچ . [ گ ُ] (اِ) در اوراق مانوی به پارتی گریچک (گودال، چاه )، به فارسی گوریچ، گریچه (= چاه زندان و غیره ). مربوط به پهلوی گریستغ (غار، مغاره )؟ (از حاشیه ٔ برهان چ معین ). ◄ تالار خانه . (برهان ) (آنندراج ). ◄ خانه ٔ کوچک . ◄ کنج و گوشه و بیغوله . (برهان ). ◄ نقب و زیرزمین . ◄ چاه زندان باشد. (برهان ) (آنندراج ).