گز خوانسار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گز خوانسار. [ گ َ زِ خوا / خا ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گزانگبین . این گونه در اطراف اصفهان و در شوره زارهای مردآباد کرج هم یافت میشود و گزانگبین میدهد و آن را طرفا نیز میخوانند.(درختان جنگلی کریم ساعی ص ١٩٨). از دو گونه گون درنواحی چارمحال و فریدن و خوانسار گرفته میشود. رجوع به گز و جنگل شناسی کریم ساعی ص ٣٣ شود. قسمی من ّ.