گز شایگان

گز شایگان . [ گ َ زِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گزی باشد به مقدار یک ارش و نیم آدمی که مستوی الخلقه باشد و بعضی گویند از یک ارش و نیم چیزکی کمتر است و آن گز در ولایت خراسان رواج دارد. (برهان ). آن را گز ملک نیز خوانند. (رشیدی ) (آنندراج ). رجوع به گز ملک شود.