گزار

(~.) (اِ.) نیشتر حجام.<br>

(گُ)۱ - (ص فا.) در ترکیب با بعضی واژه‌ها معنای گزارنده می‌دهد. مانند: نمازگزار. ۲- (اِ.) طرح یا نقشی که با مداد آن را روی کاغذ یا پارچه می‌کشند و بعد رنگ می‌کنند.

(~.) (اِ.) نیشتر حجام.

گزار. [ گ ُ ] (نف ) گزارنده . اداکننده . رجوع به گزارنده شود. ترکیب ها: - پیام گزار . پیغام گزار. حقگزار. خوابگزار. شکرگزار. مصلحت گزار. نمازگزار و رجوع به گزاردن و هر یک از این مدخلها شود. ◄ ترک کننده . (ناظم الاطباء). ◄ (اِمص ) ادا که از ادا کردن بمعنی قرض پس دادن و نماز کردن باشد. (برهان ). ◄ خواب هم بنظر آمده که در مقابل بیداری است . (برهان ) .

گزار. [ گ َ ] (اِ) نقش باریک و کم رنگ نقاشان و مصوران را نیز میگویند که اول میکشند بجهت اندام و اسلوب و بعد از آن رنگ آمیزی کرده پرداز میدهند. (برهان ) (رشیدی ) (غیاث ).

گزار. [ گ ُ ] (اِ) نشتر حجام و فصاد را گویند. (برهان ) (رشیدی ) (غیاث ).