گزافکار

گزافکار. [ گ ُ / گ ِ / گ َ ] (ص مرکب ) آنکه در کاری افراط و مبالغه کند. مفرط : و حصیری هرچند مردی است گزافکار و گزافگوی اما پیر است و حق خدمت قدیم دارد. (تاریخ بیهقی ). من خواستم آنچه یافت آن ماه این بخت گزافکار بینند. نظامی . و رجوع به گزافه کار شود.