گزور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گزور. [ گ َ ] (اِخ )دهی است از دهستان دلاور بخش دشتیاری شهرستان چاه بهار، واقع در ٣١ هزارگزی شمال باختری دشتیاری کنار راه مالرو دج به قصر قند. هوای آن گرم و دارای ٤٠٠ تن سکنه ٔ بلوچی است . آب آنجا از باران و چاه تأمین میشود. محصول آن حبوبات و لبنیات و ذرت و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . ساکنان از طایفه ٔ سردار زائی هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).